1.Ժխտական ապ, դժ, տ, ածանցներով կազմի՛ր տրված բառերի հոմանիշները:
Անգույն-դժգույն, անբախտ–դժբախտ, անգետ-տգետ, անշնորհք-ապաշնոր, անարդյունք-ապարդյուն, անօրեն-ապoրինի, անձև-տձև:
2.Առանձնացրո՛ւ այն բառերը, որոնք ժխտական նախածանց ունեն:
Անարվեստ, անդեմ, անդուռ, անիվ, անսիրտ, անահ, անուշ, անմահ, անուն, դժոխք, դժգոհ,
դժբախտ, դժնի, դժկամ, ապագա, ապարդյուն, ապերախտ, ապուր, ապաշնորհ, ապուշ,
ապտակ, տարի, տկար, տհաճ, տպել, տգեղ, տխուր, չամիչ, չտես, չկամ, չարիք:
3.Գործողության անունը դարձրո՛ւ այդ գործողության հետ կապված առարկայի անուն:
Գրի՛ր գործածված ածանցները
Քերել-քերիչ, գրել-գրիչ, կապել-կապիչ, քամել-քամիչ, թակել-թակիչ, ըմպել-ըպելիք, բացել-բացիչ, գործել-գործիչ, խաղալ-խաղալիք, ուտել-ուտելիք, խմել-խմիչկ, հագնել-հագուստ, ձգել-ձգան,
փակել-փական, խթանել-խթանիչ, փաթաթել-փաթաթան, ճոճել-ճոճանակ, գանձել-գանձարան, զսպել-զսպանա, ջնջել-ջնջոց, ծածկել-ծածկոց, կապել-կապիչ, օրորել-օրօրոց:
4.Ընդգծված բառակապակցությունները մեկական բառերով փոխարինի՛ր:
Վանա լճի մոտակայքում ընկած Ռշտունյաց լեռները հայտնի էին պղնձի, կապարի,
երկաթի հանքավայրերով, որոնք բազմիցս հիշատակվել են հայկական
ձեռագիր գրքերում: Բրոնզի ու երկաթի դարերի շրջաններից սկսած՝ հայկական
լեռնաշխարում արդյունահանվում ու ձուլվում էին տարբեր մետաղներ, որը պատճառ
էր դառնում, որ հանվող նյութերի անունները դառնային տեղանուններ:
Հետագայում հնէաբաններ ու երկրաբաններ։
այդ անվանումների միջոցով հայտնաբերում էին լեռներում գտնվող լքված
փորված տեղեր ու մետաղաձուլարաններ:




